Een frisse wind
Door: TvP
Blijf op de hoogte en volg Tayma
10 November 2016 | Burkina Faso, Ouagadougou
Midden in de nacht. Ik word wakker met een vreemd en onbekend gevoel, uren voordat mijn wekker afgaat. Het duurt even voor ik doorheb wat er mis is. Ik heb het koud. Na maandenlange hitte en constant gezweet heb ik het nu koud. Slaperig reik ik naar het laken wat voorheen vooral ter decoratie op mijn bed lag. Met een glimlach op mijn gezicht val ik weer in slaap.
In de afgelopen weken is het weer in Burkina veranderd. De nachten zijn koeler en daarmee komt ook een diepe nachtrust terug. Ik word ’s ochtends onbezweet wakker. Ik ben uitgerust, omdat ik niet om de zoveel uur wakker word door de hitte. En dus (ook een gekke gewaarwording) loop ik ’s ochtends vrolijk zingend door het huis.
Niet alleen de nachten zijn koel, ook de dagen lijken kouder.
Zaterdagochtend. Google weather gaf aan dat het 34 graden was. De dag aangenaam en niet te warm. Een verkoelend briesje. De zon verborgen achter een sluier van stof. Het normale branden afgezwakt door het ondoordringbare zanderige stof. Leek me een goede dag om naar het zwembad te gaan. Niet dus. Ik had het koud. Wat is er met me gebeurd? 34 graden en daar lag ik klappertandend in het water omdat de wind zo fris was. Ik kan nu ook gemakkelijk overdag buiten zitten zonder dat het zweet in straaltjes over mijn gezicht stroomt. Is het omdat ik nu gewend ben aan de hitte? Of komt het door de Harmattan? Het natuurverschijnsel wat miniscule zanddeeltjes uit de Sahara overwaait en het land in een bizarre zandmist hult. Zo compact dat je de blauwe lucht niet meer kunt zien en op dagen de zon compleet verstopt.
Maar met deze verfrissende weersverandering komen ook de genadeloze Harmattan winden. Lippen en huid reeds bezweken onder dit genadeloze natuurverschijnsel uit het noorden. Een netwerk van fijne lijntjes en kloven, een doolhof diep geëtst in de huid. Geïrriteerde ogen en een droge keel aan het eind van de dag zijn slechts een nieuw onderdeel van het dagelijks leven hier waar ik aan zal moeten wennen.
Harmattan, een compleet nieuw fenomeen en fascinerende verandering. En zo, met zo veel dingen die ik hier ben tegen gekomen, wacht ik zijn verloop rustig af. Onzeker wat het me dit keer zal brengen. Maar in de tussentijd geniet ik van de koelte en zing ik rustig verder in de ochtend.
In de afgelopen weken is het weer in Burkina veranderd. De nachten zijn koeler en daarmee komt ook een diepe nachtrust terug. Ik word ’s ochtends onbezweet wakker. Ik ben uitgerust, omdat ik niet om de zoveel uur wakker word door de hitte. En dus (ook een gekke gewaarwording) loop ik ’s ochtends vrolijk zingend door het huis.
Niet alleen de nachten zijn koel, ook de dagen lijken kouder.
Zaterdagochtend. Google weather gaf aan dat het 34 graden was. De dag aangenaam en niet te warm. Een verkoelend briesje. De zon verborgen achter een sluier van stof. Het normale branden afgezwakt door het ondoordringbare zanderige stof. Leek me een goede dag om naar het zwembad te gaan. Niet dus. Ik had het koud. Wat is er met me gebeurd? 34 graden en daar lag ik klappertandend in het water omdat de wind zo fris was. Ik kan nu ook gemakkelijk overdag buiten zitten zonder dat het zweet in straaltjes over mijn gezicht stroomt. Is het omdat ik nu gewend ben aan de hitte? Of komt het door de Harmattan? Het natuurverschijnsel wat miniscule zanddeeltjes uit de Sahara overwaait en het land in een bizarre zandmist hult. Zo compact dat je de blauwe lucht niet meer kunt zien en op dagen de zon compleet verstopt.
Maar met deze verfrissende weersverandering komen ook de genadeloze Harmattan winden. Lippen en huid reeds bezweken onder dit genadeloze natuurverschijnsel uit het noorden. Een netwerk van fijne lijntjes en kloven, een doolhof diep geëtst in de huid. Geïrriteerde ogen en een droge keel aan het eind van de dag zijn slechts een nieuw onderdeel van het dagelijks leven hier waar ik aan zal moeten wennen.
Harmattan, een compleet nieuw fenomeen en fascinerende verandering. En zo, met zo veel dingen die ik hier ben tegen gekomen, wacht ik zijn verloop rustig af. Onzeker wat het me dit keer zal brengen. Maar in de tussentijd geniet ik van de koelte en zing ik rustig verder in de ochtend.
-
10 November 2016 - 13:11
Meggie :
Dat is weer gunstig voor je katers, dat gaat toch altijd beter zonder de hitte ;) -
10 November 2016 - 20:22
Rox:
Een netwerk van fijne lijntjes en kloven, een doolhof diep geëtst in de huid.
Ouderdom Tay. niks Harmattan. Wel mooi excuus btw, kan die wind ook eens deze kant op? Gebruik ik 'm voortaan ook.
Liefs je kleine duivel. Hahaha❤️ -
11 November 2016 - 08:54
:
Megg, jij positivo! Haha. Goede combinatie wel, samen met m'n tolerantie die inmiddels schrikbarend hoog is :')
Rox, ik moest zo hard lachen. Kom maar hier heen, kunnen we het samen wijten aan de wind! ;) -
11 November 2016 - 20:33
Marcella Saarloos:
Maak je niet druk, de Botox ligt klaar -
11 November 2016 - 21:34
Judy:
Weet je nog dat we in Las Vegas waren en oom Rudy ons een winterjas gaf, omdat het zo koud was (26 graden) en dat wij hard moesten lachen. En nu zit je daar en vind je 34 graden koud. Ik moest zo lachen om je stukje. Niet uitlachen hoor, maar ik vind het zo leuk dat je al zo snel gewend bent aan de hitte, dat je 34 graden koud vindt.1000 kusjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
